3 techniki szybkeigo czytania

Zacznijmy od stwierdzenia, że osoby stosujące szybkie czytanie mogą utrwalić w pamięci większe obszary czytanej strony. Niektórzy twierdzą, że są w stanie zapamiętać stronę, robiąc „zdjęcie mentalne” strony i przetwarzając je jednocześnie.

Podobnie w badaniu z 1962 r. przytoczono czytającego, który mógł osiągnąć prędkość 10.000 słów na minutę, dokonując tylko 6 fiksacji na stronę, które zostały wykonane w sposób odwrotny do ruchu wskazówek zegara wokół strony – najwyraźniej nie podążając za liniami tekstu w ogóle.

Jednak badanie wykazało że podczas takiego czytania osoba ta nie rozumiała czytanego tekstu, a dalsze badania wykazały, że dobre rozumienie można uzyskać tylko wtedy, gdy czytelnicy podążają za kolejno za treścią. Dodatkowo, tekst nie może być zrozumiany w peryferyjnym obszarze zasięgu wzroku.

A 1987 podczas badań tylko jedna osoba odpowiedziała poprawnie na test dot. zrozumienia tekstu z 30 przypadków.

Dodając te ustalenia do tego, co już wiemy: nie można zrozumieć tekstu, który nie mieści się w zasięgu wzroku.

Ale co z eliminacją subwokalizacji? Niektóre kursy szybkiego czytania zgadzają się, że musisz przeczytać tekst, aby go zrozumieć, ale twój „wewnętrzny głos”, który zasadniczo mówi to, co czytasz, spowalnia cię. Gdybyś mógł w jakiś sposób wyeliminować tę podwokalną mowę, czy mógłbyś szybciej przetwarzać tekst?

Ponownie, badania pokazują, że jest to taktyka, która prawdopodobnie nie zadziała. Według Elizabeth Schotter, autorki jednych z najnowszych badań nad czytaniem z dużą prędkością.

Nawet jeśli nie czytasz na głos, twój mózg wysyła sygnały do twoich akordów głosowych podczas czytania. Naukowcy NASA opracowali nawet narzędzie do wykrywania i pomiaru tych sygnałów.

Naukowcy przeprowadzili badania, w których starają się, aby uczestnicy eliminowali subwokację – w jednych poprzez odgrywanie tonu, gdy te sygnały akordów głosowych zostały wykryte, w innych poprzez głośne buczenie uczestników podczas czytania – i w każdym przypadku współczynnik rozumienia spadł.

Wydaje się, że czytanie jest nierozerwalnie związane z naszymi możliwościami przetwarzania języka słuchowego, a próba oddzielenia tych dwóch rzeczy przynosi więcej szkody niż pożytku.

Przejdźmy więc do naszej trzeciej metody – i to jest ta, o którą prosiliście. Jest to technika wykorzystywana przez aplikacje do pomiaru prędkości, takie jak Spritz, Spreeder i inne, i nazywa się to szybka seryjna obróbka wizualna.

Aplikacje te działają, pokazując każde słowo z tekstu w krótkim odstępie czasu. Słowa są utrwalane w tym samym miejscu – Twoje oczy mogą pozostać w tym samym miejscu, podczas gdy słowa się zmieniają.

Technika RSVP wywodzi się z urządzenia zwanego tachistokopą, które błyska obrazami za pomocą rzutnika slajdów w krótkich odstępach czasu, aby pomóc ludziom zwiększyć szybkość rozpoznawania. Tachistoskopy były używane podczas II wojny światowej do szkolenia pilotów myśliwskich, aby szybciej rozpoznawać inne samoloty jako przyjaciół lub wrogów, a w latach 60-tych niektóre szkoły zaczęły ich używać, aby pomóc uczniom zwiększyć szybkość czytania.

Wiele nowoczesnych aplikacji RSVP ma swoje unikalne cechy – na przykład Spreeder pozwala wybrać, ile słów będzie migać na ekranie w danym czasie, a Spritz dostosowuje pozycję każdego słowa, próbując pomóc oku szybciej dotrzeć do „optymalnego punktu rozpoznawania”.

Jednak w przypadku wszystkich tych funkcji niezależne badania pokazują, że systemy RSVP nie działają dobrze.Jednym z głównych problemów jest to, że systemy RSVP przedstawiają każde słowo, wymagając od twojego mózgu, aby spróbował przetworzyć je wszystkie.

W rzeczywistości, że badanie szybkiego czytania z 1987 r. ujawniło coś dość interesującego – dla zwykłych czytelników nie tylko długość słów wyjaśnia, dlaczego słowa treściowe są częściej utrwalane. Nawet w testach czytania, w których użyto słów trzyliterowych, zwykli czytelnicy przywiązywali większą wagę do tych słów w porównaniu ze słowami funkcyjnymi.

Ujawnia to, że przy normalnych szybkościach czytania, nasze mózgi są w stanie inteligentnie utrwalać najważniejsze słowa. Ale z RSVP, ta zdolność jest odbierana i każde słowo jest pokazywane. W ten sposób pamięć robocza staje się wąskim gardłem, nadwyręża się do nadążania za tym tekstem, podczas gdy cały ten tekst zalewany jest w jednym stałym tempie. Potwierdzają to moje własne nieformalne testy systemów RSVP; czytanie w ten sposób jest dla mnie wyczerpujące i zazwyczaj nie jestem w stanie zapamiętać wielu szczegółów po zrobieniu tego dłużej niż, powiedzmy, 30 sekund.

Kolejnym atakiem na aplikacje RSVP jest to, że nie pozwalają one na regresje – wracając do ponownego czytania tekstu, który już przeczytałeś. Elizabeth Schotter przeprowadziła w 2014 r. kolejne badanie, w którym szczegółowo przyjrzała się systemom RSVP, a wniosek z tego badania był taki, że jest to duży problem. Niezdolność do czynienia regresji wpływa negatywnie na poziom zrozumienia.

Tak więc, w moich oczach użyteczność trzech technik, które odnoszą się do czytania do rozumienia i uczenia się, została całkowicie obalona. Czy to znaczy, że wszystkie są bezużyteczne? Być może nie we wszystkich przypadkach – na przykład przeczytałem kilka opinii, że aplikacje RSVP mogą być przydatne do szybkiego czytania takich rzeczy jak wiadomości tekstowe i wiadomości e-mail.

Jeśli jednak próbujecie nauczyć się nowego materiału z książki, polecam nie używać tych technik. Nie pomogą.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *